Wołanie o pomoc

Dziś wstawię wiersz pisany przez 4 osoby przez Kinge, Rybe, Anie no i mnie ^^

pisaliśmy po wersie :)

mam nadzieję, że wam się spodoba

„Wołanie o pomoc”

Niczym kowal losu

Runęła lawina wspomnień

I zaburzyła spokój błękitnej gwiazdy

Która zabłysła na tle nieba

Blask przeszłości rozbłysnął się

I ruszył w pogoń za przeznaczeniem

Które w rozlanej krwi śpiewało

Wydając z siebie wspaniały dźwięk

Rozwiewający się w harmonii chaosu

I chaos wdarł się do twego umysłu

Ukazując sól kręgosłupa piekieł

Tworząc nieskończony ból                     

Żrąca ciecz spływa wypalając mnie

A ty patrzysz z zamkniętymi oczyma

Na hałas puszczy tkanek kwitnących

Nie zważając na wszystkie me cierpienia

Ja krzyczę a ty ignorujesz mnie

Uśpiony w upadłym szumie niewiedzy

Odbijając się w oczach martwego kota

Odzwierciedlającego twą duszę

Pogrążającą się w katatoniach

Tam, dokąd nie dociera żadna żywa myśl

Wyniosą moje światło
Ćwiartując je w ciemności

Na dobro i zło

W ostatnim starciu niezmierzone

Okazało się ognisko śmierci.

W spazmach odchodzę w dal…